Περίληψη/Summary
Η ζωή του ΜΑΡΚΟΥ αλλάζει όταν παίρνει μια εργασία που ξεχνάει μια φοιτήτρια (ΗΛΕΚΤΡΑ) στην καφετέρια: «Η μελαγχολία στην ροκ σκηνή». Θα αναζητήσει την Ηλέκτρα, και όταν την βρει, η μουσική θα τους φέρει κοντά. Στην παρέα του Μάρκου διαδίδεται ότι τα έχει φτιάξει με μια “emo”. Όταν η Ηλέκτρα γνωρίσει τους φίλους του τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Τους βρίσκει επιφανειακούς και η διαφωνία για το πόσο ελαφρά πρέπει να παίρνει κανείς τη ζωή έρχεται στην επιφάνεια. Το χάσμα μεταξύ του Μάρκου και της Ηλέκτρας μεγαλώνει διαρκώς και η μουσική θα είναι πάλι η αφορμή για την τελική σύγκρουση.
Athens, Greece, 2009. MARKOS’ life takes a radical turn in a coffee shop when he picks up an essay entitled «Melancholia in Rock’n’Roll», left behind by ELECTRA, a student of Musical History. Markos pursues Electra and, when they meet, it is music that actually brings them together.
Markos’ friends dismiss her as «emo». Electra dismisses Markos’ friends as superficial. The argument as to how seriously or lightly one should take their life soon becomes an issue between the lovers, creating a gap that grows larger by the day. Eventually, it is music that will give rise to their final friction.
1. Πρώτο Βραβείο Κριτικής Επιτροπής στο τμήμα Digital Wave στο 50 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (2009)
Σύμφωνα με την κριτική επιτροπή, η συγκεκριμένη ταινία ξεχώρισε «για την γοητευτική και αβίαστη διήγηση, την υιοθέτηση στοιχείων αυτοσχεδιασμού αλλά και ντοκιμαντερίστικης παρατήρησης, και τη σύνθεση μιας φρέσκιας και ειλικρινούς προσέγγισης στο είδος της ρομαντικής κωμωδίας».
2. Βραβείο κοινού στο50 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (2009)
3. Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη σo 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας Conn-x - 2010
Σημείωμα σκηνοθέτη /Director’s note
To «Τελευταίο τραγούδι του Έλβις» είναι η πρώτη ταινία που κάνω ως σκηνοθέτης. Πριν από αυτήν έχω δουλέψει ως σεναριογράφος σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους (πιο πρόσφατη δουλειά ήταν η «Διόρθωση» του Θάνου Αναστόπουλου- πρώτο βραβείο σεναρίου στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2007. Πριν από αυτήν, ο “Γιος του φύλακα” του Δ.Κουτσιαμπασάκου και “Είναι ο Θεός Μάγειρας;” του Σ.Νιζήρη). Θεατρικά έργα μου έχουν ανέβει σε διάφορες σκηνές της Αθήνας (πιο πρόσφατα τα «Η Άννα Εξαφανίζεται» στο Booze και «Ιστορίες για γαμοφοβικούς» στο Θέατρο Τέχνης). Έχω εργαστεί επίσης ως εμψυχωτής θεατρικών ομάδων δουλεύοντας το «θέατρο της επινόησης» (devised theater).Η κύρια δουλειά μου είναι εκπαιδευτικός (εργάζομαι ως φυσικός στη σχολή Μωραΐτη).
To «Τελευταίο τραγούδι του Έλβις» γυρίστηκε από το καλοκαίρι του 2008 μέχρι το καλοκαίρι του 2009. Η ελεύθερη διανομή της ταινίας στο διαδίκτυο ήταν από την αρχή το σχέδιο μου. Η ταινία σχεδιάστηκε έτσι ώστε να μπορεί να γυριστεί με λίγα ή καθόλου χρήματα. Χρησιμοποίησα ένα handycam CANON HV30 και το πρόγραμμα της Adobe Premiere για να την μοντάρουμε στον υπολογιστή μου. Τα παιδιά που παίζουν είναι πρώην μαθητές μου από τα εργαστήρια θεάτρου που είχα στη σχολή Μωραΐτη. Οι ηθοποιοί είναι ερασιτέχνες, εκτός από τον Τάκη Τζαμαργιά (πατέρας του Μάρκου) που είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης, την Άννα Μέγα που παράλληλα με την φιλολογία ασκεί και την υποκριτική και την πρωταγωνίστρια Ιωάννα Σουρμελή – Τερζοπούλου, η οποία κατά την διάρκεια των γυρισμάτων έκανε θεωρητικές σπουδές στο θέατρο στην Βρετανία. Τα λίγα χρήματα που χρειάστηκαν για την ταινία (κυρίως για εξοπλισμό) τα πλήρωσα ο ίδιος. Κανένας συντελεστής της ταινίας δεν πληρώθηκε και τους ευχαριστώ όλους για την εμπιστοσύνη που μου δείξανε και για το μεράκι τους για να κάνουμε κάτι όμορφο.
Βασίλης Ραΐσης
